ICR_newChleb ma wyjątkową rolę w folklorze, mitologii a nawet w historii Rumunów. Był od zawsze postrzegany jako pokarm duchowy i jako dar nieba. Każdego dnia, praktykujący chrześcijan modli się o „chleb nasz powszedni.”

Pszenica, mąka, ciasto i wreszcie chleb są przepełnione znaczeniami i symbolami, im starszymi tym dobitniej obecnymi w niegdysiejszym świecie wsi, będąc, odpowiednio, oznaką radości, obfitości, czystości. Przyjmując różnorodne formy, chleb towarzyszył człowiekowi przez całe życie, w chwilach radości, ale także w chwilach smutku. W ten sposób, jeśli na ślubie kołacz jest oznaką radości, na pogrzebie oznacza przejście człowieka przez życie, oraz prawdziwy most przejścia na Tamten Świat. U Rumunów, chleb żałobny (kołacz zmarłego) i wino są rytualnymi darami obecnymi w kulcie ku czci przodków.

W dawnych wierzeniach, chleb miał atrybut żywej istoty, będąc niekiedy ucieleśnieniem Boga. Wraz z solą, chleb jest pozbawiony wszelkich negatywnych konotacji. Umieszczany na stole na honorowym miejscu, owinięty w czystą białą chustkę, położony często obok ikon, pełnił rolę apotropeiczną i uosabiał dobrobyt rodziny.

Zrobiony tradycyjnie z mąki, drożdży, wody i soli, chleb pieczono tylko w niektóre dni tygodnia, uważane za sprzyjające tej czynności. Umieszczano go w piecu w całkowitym spokoju, używając zazwyczaj prawej ręki. W tym czasie nie należało wszczynać kłótni i napięć w domu, a wizyty obcych nie były mile widziane. Liczba bochenków musiała być zawsze parzysta, a po tym jak wyciągnięto wszystkie bochenki z pieca, wieśniaczki wrzucały doń trochę słomy, kawałek drewna lub węgla wierząc, że w ten sposób toruje się drogę do Raju.

W dawnych społecznościach wiejskich, najstarszy członek rodziny lub, w razie jego nieobecności, matka dzieci czyniła znak krzyża nad świeżym chlebem, położonym na stole, i dopiero potem rwała go i dzieliła.

W rumuński ceremoniałach chleb jest związany z solą. Oferuje się go również i dziś podczas wizyty wysokiej rangi przywódców.

Gdy w przeszłości klasy szlacheckie upodobały sobie biały chleb, a chłopi jadali przeważnie chleb czarny, ale który zawierał pełne ziarna pszenicy, jęczmienia lub żyta, obecnie sprawy uległy zmianie i w codziennym spożyciu preferuje się chleb razowy. W języku rumuńskim istnieją wyrażenia, które pokazują podstawową żywieniową funkcję chleba: „pracować na chleb” oznacza tyle, co „pracować na życie, zarabiać na utrzymanie”.