Chleb Litewski

Już to z uwagi na żytnią mąkę, już to za sprawą dodatków, chleb litewski jest bardzo często ciemny. Za „czarne pieczywo” uchodzi biržų, dzuku, progine, svećio i rugelis. Do plejady wyliczonych należy także ajeru. To niemal narodowy wypiek. Chleb, zawierający kminek, piecze się na liściu tataraku. Ma delikatny słodki smak, gdyż dodaje się do ciasta marmoladę jabłkową.
Innym żytnim chlebem, też mocno „zakminkowanym”, jest bočių. Z kolei chleb bez kminku, ale za to z posypką kolendry, to aromatyczny wypiek o nazwie borodino.
Tradycja świąt nakazuje Litwinom wypiek vaisiu. To chleb ze śliwkami, morelami, orzechami, rodzynkami.
Można go jeść ot tak, bez dodatków lub jako ciasto do kawy i herbaty. Są wielbiciele spożywania
tego chleba z wędliną, co musi być dość oryginalnym zestawieniem, zważywszy słodki posmak pieczywa.
A wśród litewskich pierogów bryluje kybyn, wielkości 10-15 cm, z mięsnym farszem; jedni są zdania, że najlepszy kybyn to kybyn z baraniną, inni, że z mięsem wieprzowym.